Uykusuz Kurbağa hayatının büyük bır bölümünde isteyerek uyumadı, bazen de uyuyamadı. Uyumadığı ya da uyuyamadığı her gecede düşündü. Çok düşündü. "Dünyayı O Kurtar"amazdı ama yine de düşünmekten vaz geçmedi. En azından kendine düşen görevleri düşündü. Kurtarabileceğini kurtarmak adına; ne yapabileceğini düşündü ve Uykusuz oldu. Artık hem Kurbağa hem de Uykusuzdu. .... Şimdi; sırada önemli bir nokta var:Uykusuz bir kurbağa ile insan arasındaki "PEK ÇOK" ortak noktanın arasında ilk göze çarpan; ikisinin de canının tatlı olmasıdır... Yalan mı?? Neden öyle saf saf bakıyorsun?
Bir gece ki geldi senden, çaldı handan çehremi
Düş karanlık, uykular hâr; sahte bir kandil misin?
Bir kelâmın parçalasın gayrı yıldız zühremi
Elde var bir, kuytular yâr; sen günahkâr dil misin?
2008-Uykusuzkurbağa
Vicdan azaplarım var. Sesini kesemediğim, kısamadığım, bastıracak kadar gürültü yapamadığım azaplarım… Sır olup içimde yer ettiler. Onlara, kendi ellerimle koca bir kapı açtım. Hayatıma girerken beynime saldıkları sevinç kahkahaları, en huzurlu zamanlarımda neşemi, gülüşümü, rahat nefesimi korkutup kaçıran korkunç bir ses oldu. Hayatıma girerken verdikleri haz, dokundukları her duygumu kendi karanlıklarına çektiler.
Vicdan azaplarım var. Sıkış tıkış ettiğim samimiyetimin can çekiştirdiği, acılarım var. Yalanlarım var bir sürü. Kendime sorup cevap alamadığım sorularım, oluk oluk kan kaybeden cevaplarım var. Yitirdiğim büyük bir yanım var!
Vicdan azaplarım var. “Kaldırılamaz” ağırlıkta olup da “taşımaya” mecbur olduğum; yazılı bir kitabım var. İçimde Ah!ım; birilerinin bende “AH”ı var. Ellerimin bükülesi, dilimin kilitlenesi, varlığımın parça parça çırpınışı var.
Bir vicdanım var! Azaplarıyla; varlığını hissetmeye başladığım…
UykusuzKurbağa
« Önceki :: Sonraki »