YORULMADAN...

2010-04-08 17:12:00

    Herkesin duyduğu bu soluksuz çığlık, seni çağırışımdır. Var gücümle ve var nefesimle sesleniyorum... DUYMADIĞIN bu çığlık, benim çığlığımdır. Tanıdın mı?

    Dünyanın bütün uçurumlarını topladım ve bütün ayrılıklarını... Gözlerimi kapatmadan ve tereddüt etmeden, kendimi onların içine attım. O uçurumların her kilometre hızında seni sevdim. Ayrılık çamurunun her santimetre karesine, sana kavuşma serabının tohumunu ektim....

    Şiirler yazmadım, masallar kurmadım ve torunlarıma anlatabileceğim bir yalan uydurmadım. Seni sevmekten başka hiçbir şey yapmadım.

    Gelmeni beklemedim... Beni farketmeni de...

    İmkansızlığa ahlanmadım, kokuna hasret kalışıma ağlamadım. Seni sevmekten başka hiçbir şey yapmadım.

    Seni, senin, benim ve seni yüreğine koyan kişinin; üçümüzün de kaderlerine müdahale etmeden sevdim.

    Ne sen Mecnun oldun, ne ben Leyla oldum... Seni, ciddiyeti ve gerçekliği hakkında hiç kimsenin konuşamayacağı... ve hiç düşmanı olmayanbir aşkla sevmekten başka hiçbir şey yapmadım.

    Şimdi yoksun... Ben de yokum. İkimiz de toprak olduk. Seni sevişimi bilmemen dünyayı yıkmadı. Benim, bu sevgiyi toprağa götürüşüm dillere destan olmadı. Kavuşamamış olmamız, kimseyi kederlendirmedi.
Çünkü ben, seni sevmekten başka hiçbir şey yapmadım.

18
0
0
Yorum Yaz